Izdavački projekat IP Laguna – Izabrana dela Borislava Pekića

Kućna biblioteka je porodično blago koje se generacijama nasleđuje i čuva. Knjige ne služe da bi se čuvale na polici, već da bi se čitale i donosile nam duhovna zadovoljstva. Svaka kućna biblioteka nije potpuna ako ne sadrži knjige Borislava Pekića. Da dobre knjige ne bi „pojeli skakavci“ Laguna kao svoj izdavački projekat izdvaja „Izabrana dela Borislava Pekića – književna građa“.

 

Najpoznatijeve Pekićeve romane Laguna će objavljivati tokom naredne tri godine. Prema svom izdavačkom planu u 2011. godini iz štampe će izaći:

„Besnilo“, roman koji pripada londonskom opusu stvaralaštva Borislava Pekića. Posluživši se motivima kriminalističke, političke i naučne fantastike Borislav Pekić je napisao zapravo roman o užasu bez iskupljenja – drevnoj čovekovoj krivici za koju on mora da plati punu cenu. Bolje od Forsajta, uzbudljivije od Stivena Kinga, dinamičnije od Artura Hejlija – ovaj Pekićev roman čita se bez predaha... Događaji u knjizi su fiktivni, realna je samo njihova mogućnost.

 

„Atlantida“, Pekićev antropološki esej koji i danas skreće pažnju na sva ona pitanja koja možda zanemarujemo, a postanu bitna radi našeg opstanka. U romanu ima fantastike, kriminalnih zapleta, sukoba pravih ljudi i ljudi robota između kojih, gotovo, da ne postoje razlike... „Atlandita“ je knjiga o tajanstvenom drevnom kontinetu za koji se još ne zna da li je mit ili stvarnost i našoj otuđenoj civilaziciji.

 

Roman „1999“. Podstaknuta Orvelovim romanima o budućnosti čovečanstva, a posvećena negativnoj utopiji „1984“ istog pisca, Pekićeva „antropološka povest“ predstavlja radikalan književni izazov, koji na racionalan ali istovremeno zauman i poetski način nastoji da odgonetne aritmetiku govora o „pet čovečanstava“ u šest priča, zapravo mikroromana, „udaljenih milionima godina“.

 

„Novi Jerusalim“ su Pekićeve priče ispisane na originalan način, zasnovane na autentičnoj poetici pisanja. Svakoj priči, to jest njenom glavnom junaku odgovara jedan osnovni element: vatra, zemlja, voda ili vazduh, sačinjavajući njegovu primarnu prirodu.

 

„Kako upokojiti vampira“ je roman u kome Pekić hladnokrvno istražuje i s hirurškom preciznošću analizira umove sitnijih poslušnika totalitarnog sistema, konkretno Konrada Rutkonjskog, glavnog junaka, bivšeg oficira Gestapoa koji posle rata u Nemačkoj postaje liberalni intelektualac, i njegovog nadređenog, SS pukovnika Hajrinha Stajnbehera, fanatičnog naciste.

 

Kratki roman Borislava Pekića „Uspenje i sunovrat Ikara Gubelkijana, odbrana i poslednji dani“ obeležilo je poslednje decenije 20. veka u srpskoj književnosti i jedno je od Pekićevih najprivlačnijih kraćih ostvarenja, koje je najavilo njegova velika i izuzetno značajna dela. Roman je napisan kao ispovest glavnog junaka, sportiste i umetnika.

 

Tokom 2012. i 2013. godine, Laguna će objaviti još šesnaest knjiga koje su proslavile ime Borislava Pekića.

 

Borislav Pekić rođen je 4. februara 1930. godine u Podgorici. Živeo je u Podgorici, Novom Bečeju, Mrkonjić Gradu, Kninu, Cetinju i Bavaništu u Banatu. Od 1945. godine živeo je u Beogradu, gde je pohađao Treću mušku gimnaziju i maturirao 1948. godine. Od 1948. do 1953. godine je bio na izdržavanju kazne u KPD Sremska Mitrovica i KPD Niš kao pripadnik SDOJ. Bio je osuđen na petnaest godina strogog zatvora, ali je 1953. godine pomilovan. Studirao je eksperimentalnu psihologiju na Filozofskom fakultetu Beogradskog univerziteta. Radio je od 1958. do 1964. godine kao dramaturg i scenarista u filmskoj industriji i bio je autor je brojnih filmova. Prema njegovom tekstu „Dan četrnaesti“ snimljen je film koji je predstavljao Jugoslaviju 1961. godine na filmskom festivalu u Kanu. Prvi roman, „Vreme čuda“, objavljuje 1965. godine. Od 1971. godine živeo je i radio u Londonu, gde je i preminuo.